மரணித்துப் போகும் காதலை விட
மௌனித்துப் போகும் காதலின் வலி பெரியது

எனக்கு நீ எவ்வளவு முக்கியம் என்று
உனக்கு மட்டுமேன் புரியமாட்டேன்குது??

நான் தேடிக் கொண்டிருக்கின்றேன்
நீ தொலைத்துவிட்ட
என் மீதான அன்பை..

இரவு வரும்போதெல்லாம்
தெரிகின்றது
நாளை விடியுமென்று..
விடியும் போதே
நினைக்கின்றது
மனம்
இரவு வருமேயென்று...

நெஞ்சை ஊடுருவும்
ஒரு மெல்லிய சோககீதம்
காற்றில் தவழ்கின்றது
ஆம்!!
என் தேவதையின்
மௌனத்தின் ஒலியாக
அது எங்கும் வியாபித்திருக்கின்றது...

நீ விலகிப்போனதால்
இறந்துகொண்டிருக்கின்றன
என் கனவுகள்..

நினைவுகளில் நீ..
நிஜத்தில் அவன்..
கனவுகளில் நான்...

எனக்காய் விழிநிரம்பி வழிகின்ற
நீரை தடுத்து விழுங்க
உன்னால் முடிந்தால் சொல்
நானும் என் காதலை
மறந்து போகின்றேன்..

சுடுமென்று தெரிந்தும்
நெருப்புகளை நீ
ஏன் கக்கிப் போகிறாய்??

உறவென்று சொல்லியிருந்தால்
ஒரு நாள்
நானும் மறந்திருப்பேன் உன்னை
நீ உயிரென்றல்லா
சொல்லி சென்றாய்
ஆதலால் துடிக்கிறேன்
நானிங்கு..நீயற்று...

எதிர்பார்ப்புகள் ஏமாற்றத்திற்கு
காரணமோ இல்லையோ
எனக்கும் உனக்குமான
எல்லா சண்டைக்கும்
அவைதான் காரணம்..

கதியற்று நிற்பவன்
கையறு நிலையில்
கடவுளே கதி
என்று நினைக்கையில்
நாத்திகம் பேசுவது அநாகரீகம்..

உலகில் உன்னை வென்ற திருடி தெரியாது எனக்கு
எனக்குள் துடித்து உனக்காய் வாழ்கிறதே..
என் இதயம்

அளவற்ற மோதிரம் ஒன்று
பிடித்துப் போனதால்
அவஸ்தையே எனக்கு
மிஞ்சிப் போனது..

இளையராஜாவும்
இந்த ஏகாந்தமும்
எரிச்சலூட்டும் இரவுகளில்
என்னை யார் தாலாட்டுவார்
என நீ விட்டுப் போனாய்??

உன்னை கோபிக்கும் கணங்களில் தான் யோசிக்கின்றேன்
நான் உன்னை எவ்வளவு நேசிக்கின்றேன் என்று..

அக்காக்கு குழந்தையாம்
ஆசையாய் வந்த மாமன்
உட்கார்ந்து அழுதிச்சாம்
அடுத்ததும் பெட்டை என்று
என் பிறப்பின் இரகசியம்..

ஐந்து நிமிடம் கதைத்தவர்களையே
மறந்துவிடாமல் இருக்கையில்..
ஆயுசுக்கும் நீதான்
என நினைத்த உன்னை
எப்படி மறப்பேன் சொல்லு??

எங்கு, எப்படி விழுந்தேன் என்று தெரியவில்லை..
எழ முடியாமல் விழுந்து கிடக்கின்றேன்
என்பது மட்டும் தெரிகின்றது உன்னிடத்தில்..

நினைவுகளை அழிக்கவில்லை
அதில் நீ வாழ்கின்றாய் என்பதால்..
கனவுகளை அழிக்கின்றேன்
என் கண்ணீரால்
அது கற்பனை ஆனதால்..